EPOL 9'dan akılda kalanlar...

Yine yılın o zamanı geldi ve yazın habercisi olan Efes Pilsen One Love festivali için kendimi Santralistanbul'da buldum. Festivalden önce çok tartışılan "Hayati" konusu belki birazcık canımızı sıkmıştı; ancak yine de eğlenmek ve iyi müzik dinlemek için oradaydık.

Üç koşuşturmalı yılın ardından bu sene festivalde seyirci olmak çok garip geldi bana. Alışmışım ya koşuşturmaya, alana girince "eee şimdi ne yapacağım?" diye bir bakındım etrafa. Festivalin gizli kahramanları olan Pozitif çalışanları arkadaşlarım ise arı gibi çalışıyorlardı yine. Cumartesi günü çıktık, kapıda bekledik derken alana ancak 18.30 sularında girebildim. Alana girdikten biraz sonra sevgili dostum Sarp Dakni yine MC olarak anonsunu yapıp yerini Whitest Boy Alive'a bıraktı. Grubun şeker mi şeker müzikleriyle etrafta rahat rahat salınırken biralarımızı yudumladık. Ardından elektro müzik ikilisi Fischerspooner sahne aldı; ama geçiş olarak bana biraz ağır geldi desem yeridir. Daha geç saatlerde mutlaka daha çok havaya sokabilirdi beni; ama genel olarak seyirciler hallerinden gayet memnun gözüküyordu.
Konser sırasında festival alanını şöyle bir gezelim dedik. Geçen seneye göre festival alanı biraz daha genişletilmiş, Samsung Senin sahnen büyütülmüş, "Müzik için Efes" standına yer verilmişti. Yine de alan artık One Love için küçük gelmeye başlamış ki akşam saatlerine doğru insanlar iyice üstümüze üstümüze gelmeye başlamıştı. gecenin kapanışını Groove Armada ile yaptık.

İkinci gün alana nispeten daha erken girdim.Etrafı kolaçan edeyim, Samsung Senin Sahnen'deki Türk gruplara bakayım biraz derken şiddetli yağmur bastırdı. "Yağmursuz festival olmaz" diyerek önce stand'ın altına, sonra da Tamirane'ye kaçtım. Yarım saat Tamirane'de arkadaşlarla sohbet edip yağmurun dinmesini bekledikten sonra aslında festivalde gerçekten merak ettiğim tek grup olan Wild Beasts için sahne önündeki yerimizi aldık. Bu arada yanımızda bulunan teyzenin Sophie Ellis Bextor hayranlığı bizi çok şaşırttı. Saatler öncesinden Sophie için sahne önüne gelmiş olan teyze heyecan içerisinde bize Sophie'den bahsedip durdu.

İngiltere'den gelen bu muhteşem topluluk Wild Beasts'te iki üstün ses bulunması normalde gruplarda çok nadiren karşılaştığımız birşey. Wild Beasts'de hem Hayden hem de Tom bizi fazlasıyla mest etmeyi başardı. Maalesef konserin sonlarına doğru arka taraflardan atılan bir baget ve başka bir yabancı cisim grubu haklı olarak sinir ettiği için onlara bis'i göremeden veda etmek zorunda kaldık.

Wild Beast'ten sonra yine Tamirane semalarında arkadaşlarla sohbet edelim derken biraz Sophie Ellis Bextor'a göz attık. Kanımca eskilerde kalmış Sophie yine de güzelliğiyle tam bir "crowd pleaser" olarak konseri tamamladı. Ardından festivalin headliner'larından Ting Tings sahneyi kaptı. İki yıl önce Lowlands festivalinde grubu izlediğimde "2-3 hit şarkıları var ama sonrasında sıkılıyorsunuz" kıvamından başka bir yere taşımamış grup kendini. Ben de yine üç şarkı dinleyip festivale veda etme zamanı geldiğinin farkına vardım. Herşeye rağmen keyifli bir festival oldu hepimiz için. Organizasyonda emeği geçen herkese teşekkürler!! Önümüzdeki sene One Love'ın onuncu yılında umarım güzel sürprizler bizi bekliyor olur.

Efes Pilsen One Love 8

1.gün

Hava inanılmaz sıcak. Cuma günkü yoğun çabalardan sonra bugün festival alanı seyircilere hazır hale geldi. Bu sene geçen seneye göre çok daha fazla stand alanı var. Özellikle Beer Lab'i çok merak ediyorum, bira ve kokteyl'in karışımı kesin birilerini kusturur diye düşünüyorum : ) Basın çadırı, röportaj alanı derken kapı açılıyor! Sıcağa rağmen erken saatte gelen insanların sayısı fazla. Ben genelde sahne arkasındaki röportaj alanında koordinasyondayım. M83, Tricky ve Klaxons röportajlarını aksatmamak gerekiyor, sürekli basından biri geliyor, insanlar etrafta fır dönüyor. Derken M83'ün biraz havalı biri olduğunun da farkına varıyoruz. Grubun sahne önünden sadece 2 parçasını izleme fırsatım oluyor...Benim tarzım değil pek. Ardından Tricky ile röportajlar başlıyor. Tricky gündüz vaktinde festival alanında dolaşırken pek mutlu gözükmüyordu. Meğersem bazı istekleri daha yerine gelmemiş : ) İlginç bir kişilik olmasıyla birlikte röportaj öncesi gayet keyifli olduğu gözümüze çarpıyor. Hatta kendisiyle kısa bir süre sohbet bile ediyorum. Herkes Tricky konserini merakla bekliyoru ama çoğu kişi gibi benim için de hayalkırıklığı oluyor performansı. Çoğu zaman sesi çıkmıyor, kendisine eşlik eden bayan vokal şarkıları söylüyor.. Tricky konseri sırasında Klaxons ekibiyle röportajlar başlıyor. Genç yaşta müzik dünyasında büyük çıkış yakalayan İngiliz Klaxons sonunda İstanbul'da! Aslında birkaç arkadaşım canlı performanslarının o kadar da iyi olmadığını söylüyor bana ama inanmak istemiyorum. Ve sahne önünden onları izleyince mest oluyorum. Golden Skans, It's Not Over Yet'i dinlerken kendimden geçtim adeta! Bu güzel bir gece, yorgunluğuma değecek bir an diye düşünüyorum! 12 saat ayakta durmanın etkisiyle bacaklarım sızlıyor. Arkadaşlarla kısa bir süre Otto'da çalan Zi Punt'a gidiyoruz. Tricky de 2 metre uzunluğundaki güvenliğiyle Otto'da kalabalığa karışmış. Ve geceyi sonlandırmak için eve doğru yol alıyorum.

2.gün

İkinci gün rahatlığıyla Pazar günü alana daha geç geldim. Pazar günü Cumartesiye göre daha sıcak. Sabah kalktığımda yüzümde oluşan korkunç güneş izlerinden dolayı bugün gözlüksüz, gözümü kısarak alanda dolaşmaya başlıyorum. Herkes enerji depolamış, 2.güne hazır! Pazar günü benim için daha farklıydı çünkü Röyksopp alanda röportaj vermiyordu, o yüzden otele gitmek zorundaydım. Akşamüstü heyecan içinde otele doğru koyuldum. Basın geldi, röportaj alanı ayarlandı. Svein ve Tornbjorn'ü bekliyorduk. Aşağı indiler, ikisi de birbirinden tatlıydı. 10 dakikalık röportajlar, araya giren Voice ID'ler, cd imzalatmalar derken ben de arada badge'imi ikisine de imzalattım : ) Hatta sonlara doğru Tornbjorn ile fotoğraf bile çektirdik. Röportajları bitirdikten sonra alanda görüşürüz diyerek hızlıca festivale geri döndük. Babylon'da izleyemediğim Yasemin Mori konserinin sonuna gelmişti, Portecho hazırlanıyordu. Festivalde çalışmak aslında hem çok keyifli hem de çok yorucu, birçok arkadaşınız geliyor ancak hepsiyle 1-2 dakika konuşup iş başına dönmeniz gerekiyor. Starsailor için çok heyecanlıyım, onları ilk defa canlı izleyeceğim. James Walsh röportajlar için geliyor, bu arada baya göbek yapmış. Herşeyi hallediyoruz ve sahne önünden Starsailor'ı izliyoruz. Alcoholic, Tell Me It's Not Over gibi şarkıları dinleyip birkez daha mest oluyoruz. Festival alanı acayip kalabalık, trafik de kitlenmiş olmalı ki dışarıdaki korna sesleri durmuyor. Güzel bir Starsailor performansından sonra Röyksopp için kulise gidiyorum. Svein ve Tornbjorn çimlerde oturmuş setlistlerinin üzerinden geçiyorlar, inanılmaz cool'lar. Biz de basın bombardımanı için hazırlanıp son kez sahne önünde yer alıyoruz. You don't have a clue'yu önden izlerken mutluluğumu anlatmanın bir tarifi olamazdı zaten, Anneli Dreijer'ın müthiş sesi hepimizi etkilemeye yetti de arttı bile! Konserin geri kalanını herkes gibi arkada dans ederek dinliyorum. Ses düzeninde bir problem olsa da Röyksopp'un performansının keyfini çıkardık. Konser bitiminde insanlar Otto'ya hücum ediyor, biz de girmeye çalışsak da başarılı olamıyoruz. Çimde yayılmaca, röportajdan röportaca koşturmaca ve grupların keyfini çıkarmanın ardından bir One Love'ın daha sonuna geliyoruz. Makul bilet fiyatları, sıkı line-up'ı ve santralistanbul'da yarattığı rahat ortam ile Efes Pilsen One Love Festivali adını ön plana çıkardı. Efes Pilsen One Love 9'da görüşmek üzere!

Efes Pilsen One Love 7

Uzun zamandır üzerinde tez yazdığım festivali görme zamanı sonunda gelmişti. Geçen sene Efes ailesinin bir parçası olarak çalıştığım Efes Pilsen One Love festivaline bu sefer Pozitif ekibi ile çalışarak katıldım. Açıkcası oldukça heyecanlıyım; çünkü bu festival hem Pozitifteki uzun dönemli stajımın başlangıcıydı hem de tezde yazdığım değişiklikleri gerçek hayatta görme şansıydı.

Cumartesi sabah erkenden Santralistanbul’daydım. Alanı Park Ormanla karşılaştırdığımızda çok daha geniş ve yeşillikli bir ortamdı. Aktiviteler ve yemek standları alana çok daha iyi yayılmış, seyircilere çok daha rahat bir ortam yaratılmıştı. Cumartesi gününün favorileri Bedük, Yelle ve Roisin Murphy diyebilirim. Fransız Yelle’i Ocak ayında Eurosonic festivalinde seyretmiştim; ama onu kuliste görünce güzelliğine de hayran kaldım. Roisin Murphy’i de Pinkpop festivalinde izledikten sonra zaten iyi bir performans çıkaracağından emindim , ayrıca çok da cool kadın.

Pazar günü festivale katılım çok daha fazlaydı. Özellikle Shantel ve Gogol Bordello’nun sahne alacak olmasıyla festival alanı dolup taştı. Ben de kuliste sanatçı röportajlarıyla ilgilenirken, SNEK ekibine küçük bir yardımda bulunup Shantel ile röportaj yaptım. Shantel gerçekten çok tatlı biri. Sahneye çıkmadan da Türkçe öğrenmeye çalışıyordu, konuşmamız sırasında Avrupa Şampiyonasında bu sene kupayı Türkiyenin almasını istediğini söyledi ...

Kısacası One Love festivali bundan önceki senelere göre birçok değişiklik yaptı ve çok da başarılı oldu. Mekan değişimi ve aktivitelerin arttırılması gerçekten olumlu değişimlerdi. Guitar hero ve Karaoke’ye gösterilen ilgi oldukça yoğundu. Yemek kuyrukları biraz fazlaydı ama onu da görmemezlikten gelelim artık. Ayrıca Santralistanbul’un dört bir yanında yankılanan ezan sesini festivalde kamufle etmekte de gayet başarılı olundu. Bazı yazarlar tarafından tartışılan 2 güne 2 farklı konsept geliştirme fikri bence oldukça başarılı bir çalışma oldu. Benim için de koşuşturmacanın arasında keyifli vakit geçirdiğini gözlediğim gençleri izlemek çok güzeldi.

Efes Pilsen ve Pozitif ekibini başarılı organizasyonlarından dolayı kutluyorum.